ولى بدون اجبار ، چرا كه اگر مجبور باشند معذور خواهند بود و جاى سپاس هم ندارند « 20 » . هر كس جاهل باشد مىتواند آنچه بر او مشكل شد به ما واگذار نمايد . هر كس خدا را بر نعمت شكر كند و از معصيت به درگاه او استغفار كند ، و مطيعين را دوست بدارد و آنان را بخاطر اطاعتشان سپاس گويد ، و گناهكاران را مبغوض بدارد و آنان را مذمّت كند « 21 » ، همين مقدار او را كفايت مىكند اگر علم اينها را به ما واگذار كند . در اوّل نسخهء « ج » همين حديث با اضافاتى در آخر آن مذكور است . ذيلا قسمت آخر حديث كه شامل اضافات است آورده مىشود : اصحاب حساب و شفاعت ( 1 ) . . . بعضى از آنان كسانىاند كه خداوند ايشان را مىآمرزد و بخاطر اقرار و توحيد آنها را داخل بهشت مىنمايد ، و بعضى از آنان در آتش عذاب مىشوند و سپس ملائكه و انبياء و مؤمنين ايشان را شفاعت مىكنند . سپس از آتش بيرون آورده مىشوند و داخل بهشت مىشوند و در آنجا « جهنّميّون » « 22 » ناميده مىشوند . اصحاب اقرار از اينانند ، و ميزان و حساب هم جز بر اينان نيست . چون اولياء خداوند كه به خدا و رسولش و حجّت‌هاى خدا در زمين و شاهدين او بر خلقش معرفت دارند و به حق آنان اقرار دارند و مطيع آنان هستند بدون حساب وارد بهشت مىشوند . معاندين ايشان ، كه ترسانده شدهاند و زير بار حق نمىروند و دشمنى مىكنند و دشمنان خدايند بدون حساب داخل آتش مىشوند . امّا آنچه بين اين دو است اكثريت مردماند و اصحاب ميزان و حساب و شفاعتند .

--> ( 20 ) يعنى در صورت جبر در گناه خود معذورند و بر كار نيك هم پاداش و سپاسى ندارند . ( 21 ) « ب » : و آنان را از معصيت باز دارد . ( 22 ) توضيح در بارهء « جهنّميّون » در پاورقى 11 گذشت .